• تحرکات رژیم اسراییل برای روابط با بنگلادش

در قسمت دوم مجموعه بررسی رویکرد داکا به رژیم تل آویو؛ دلایل چرخش رویکرد بنگلادش به رژیم اسراییل، بررسی می گردد.

بنگلادش از جمله کشورهای پرجمعیت دنیای اسلام است که سیاست رسمی­ اش حمایت از فلسطینیان است. بنابراین بصورت طبیعی یکی از کشورهای مهم شبه قارة هند است که رژیم اسرائیل برای برقراری مناسبات رسمی و علنی با آن هیچ فرصتی را از دست نخواهد داد. بنگلادش سومین کشور بزرگ و پرجمعیت اسلامی در جهان است که رژیم صهیونیستی با انواع ترفندها در چارچوب دکترین اتحاد پیرامونی «بن گوریون» درصدد نفوذ در آن است ولی شدت مخالفت­ های مردم مسلمان بنگلادش تاکنون اجازه سوء استفاده صهیونیست­ ها را نداده است.

در مقطع زمانی اعلام استقلال بنگلادش در سال 1971، علت اصلی خودداری داکا از شناسایی رژیم اسرائیل آن بود که مجیب ­الرحمن شخصاً گرایش شبه سوسیالیستی داشت و حمایت از فلسطینیان را که وطن­شان به زور اشغال شده بود و میلیون­ ها تن از خانه و کاشانه ­شان اخراج و به مناطق دیگر کوچ کرده بودند و به صورت آواره زندگی مشقت­ باری را با حمایت کمیسیاریای امور پناهندگان سازمان ملل متحد سپری می­ کردند، وظیفة اخلاقی خود می­ دانست. از این­رو دولت تازه استقلال­ یافته بنگلادش حاضر نبود رژیمی را به رسمیت بشناسد که میلیون ها مسلمان فلسطینی را آواره کرده و هزاران تن دیگر را به قتل رسانده بود. علاوه بر این دولت مجیب­ الرحمن ملاحظات خاص خود را در ارتباط با جهان اسلام و دنیای عرب هم داشت و مایل نبود که باعث رنجش آنها بشود.

اما در این زمان دولت حزب حاکم عوامی لیگ بنگلادش و شخص خانم شیخ حسینه واجد، نخست وزیر این کشور مناسبات نزدیکی با کشور هندوستان دارند و ارتباط هندوستان با رژیم اسرائیل می­ تواند به نوعی در سیاست­ های بنگلادش تأثیرگذار باشد و یا حداقل می­ توان تصور کرد که سیاست­ ها در سطح گذشته ضدیت با رژیم اسرائیل و حمایت مطلق از فلسطینیان امکان تداوم در شرایط کنونی را نداشته باشد. الرکابی، صاحب ­نظر حوزه شبه قاره، در تحلیلی که دربارة جایگاه هندوستان در دکترین پیرامونی «بن گوریون» انتشار داده است،  معتقد است: «... بعد از مذاکرات مادرید بین فلسطینیان و اسرائیل زمان مناسب برای مناسبات هند و اسرائیل بدست آمد. به عنوان حُسن نیت هند رویه مثبت خود را به قطعنامه ضد صهیونیستی که آن را برابر با نژادپرستی می­دانست پس گرفت...»

در واقع هند از جمله کشورهایی است که برای عادی سازی مناسبات بنگلادش و رژیم صهیونیستی تلاش هایی داشته است. از نظر محافل هندی طرفدار مناسبات داکا و تل آویو ، وقتی اعراب که سرزمین­ های­شان به اشغال رژیم اسرائیل درآمده است و بیشترین مشکل و تضاد با این رژیم را دارند، خود تمایل به سازش با رژیم اسرائیل پیدا کرده ­اند، چه دلیلی وجود دارد که کشوری نظیر بنگلادش، هم­چنان روی مواضع حمایتی خود از فلسطین پافشاری کند. این در شرایطی است که موضوع سازش برخی از کشورهای عربی با رژیم صهیوینستی مورد حمایت مردمان کشورهای عربی و اسلامی نیست بلکه توسط حاکمان سازشکار و خائن به آرمان فلسطین صورت گرفته است . 

در چارچوب تحرکات هند در سالهای اخیر، نوعی مناسبات سیاسی و پنهانی و خرید تسلیحات از کانال هندوستان و تجارت محدودی بین بنگلادش و رژیم صهیونیستی شکل گرفته است. دولت خانم شیخ حسینه در انتظار فرصتی می باشد که این گونه مناسبات پنهانی را علنی کند. موضوعی که بعد از عملیاتی کردن پروژه «آبراهام» بین برخی از کشورهای عربی حوزه جنوبی خلیج ­فارس و علنی شدن تماس­ های مخفی آنها با رژیم اسرائیل، فرصت مناسب در اختیار دولت بنگلادش قرار داد که به رغم مخالفت های مردمی ، از مناسبات محدودی با رژیم تل آویو برخوردار شود تا برخی از اقلام تسلیحاتی مورد نیاز خود را از رژیم اسرائیل خریداری نماید.

برخی از نشانه ­ها از نوعی تجارت از طریق کشورهای ثالث، میان داکا و تل آویو حکایت دارند. به همین دلیل بود که در اجتماع بزرگی که در «مسجد البیت المکرم» در داکا  بوسیلة احزاب اسلامی و در اعتراض به کشتار مسلمانان غزه برگزار شد، سخنرانان یکی از خواسته­ های خود را از مردم، تحریم کالاهای اسرائیلی قرار دادند که از کشور ثالث و با مارک شرکت­ های غیر اسرائیلی به بازار مصرف بنگلادش آورده می­ شود. طبق گزارشی که شبکة الجزیره تهیه و انتشار داد، ارتش بنگلادش تجهیزات پیشرفته مونیتورینگ و رصد از یک شرکت اسرائیلی خریده­ بودند. اسنادی که شبکه الجزیره بدست آورده بود به قدری معتبر بود که دولت بنگلادش و ارتش این کشور نتوانستند آنرا انکار نمایند و مدعی شدند که این تجهیزات را برای نیروهای صلح ­بان تحت نظارت سازمان ملل متحد خریداری کرده ­اند. طبق گزارش شبکه الجزیره، این نوع از تجهیزات معمولاً در زمان بروز اعتراض­ ها و تظاهرات ضد حکومتی استفاده می گردند.

از این رو می­ توان گفت که در سیاست ضد صهیونیستی گذشته دولت حزبی بنگلادش نوعی چرخش به سمت رژیم اسراییل ایجاد شده است. هر چند که به دلیل شدت مخالفت احزاب اسلامی و جامعه مسلمان این کشور دولت ناچار به رعایت احتیاط و انکار خواهد بود. این تغییر سیاست را به دو دلیل می­ توان چنین بیان کرد: اول، توسعة مناسبات هندوستان و رژیم اسرائیل و تأثیر آن بر سیاست­ های داخلی بنگلادش. دوم، پروژه «آبراهام» و نزدیک شدن عربستان سعودی و شیخ­ نشین­ های عرب حوزه جنوبی خلیج ­فارس به رژیم اسرائیل. در چنین شرایطی دولت حزب حاکم عوامی لیگ به رهبری خانم شیخ حسینه که تنها بازمانده خاندان مجیب ­الرحمن پدر استقلال بنگلادش می باشد ، با حذف ممنوعیت سفر اتباع این کشوربه رژیم صهیونیستی از گذرنامه­ های الکترونیکی جدید، در حال سنجش میزان مخالفت­ های مردمی با این موضوع است. 

یکی دیگر از دلایل چرخش بنگلادش به سمت رژیم اسراییل و زمینه­ های نفوذ این رژیم در بنگلادش، وجود گروه­ های تندرو افراطی ضد حکومت لائیک حزب عوامی لیگ است. همکاری­ های امنیتی هندوستان و رژیم اسرائیل در مقابله و کنترل نیروهای افراطی محلی که از زیرمجموعه ­های سازمان القاعده و یا داعش به حساب می ­آیند، مورد توجه مقامات امنیتی بنگلادش نیز قرار گرفته است، البته نه به صورت مستقیم ولی از طریق هندوستان به تجربیات رژیم اسرائیل در سرکوب مخالفان دسترسی پیدا کرده اند. در بنگلادش چندین گروه افراطی خلافت­گرا وجود دارند که در رأس آنها جمعیت المجاهدین بنگلادش است که بوسیلة مولانا صدیق الرحمن رهبری می­ شود.

این گروه حدود 13 گروه کوچک­ تر را در جمع خود دارد که برخی از آنها با سازمان القاعده ارتباط دارند. گروه­ های افراطی باصطلاح جهادی بنگلادش با گروه­ های کشمیری که علیه هندوستان می­ جنگند ارتباط دارند. بنابراین  نباید خیلی دور از ذهن باشد که دستگاه­ های امنیتی بنگلادش و هندوستان در همکاری نزدیک و بصورت مشترک از تجربیات اسرائیلی­ ها استفاده می کنند. امری که به احتمال زیاد باعث نفوذ پنهانی رژیم اسرائیل در کشور بنگلادش با جمعیت 160 میلیون نفری خواهد بود. چرا که بنگلاش به دلیل موقعیت استراتژیک خود، در استراتژی نفوذ رژیم صهیونیستی جایگاه مهمی دارد. 

شهریور ۲۲, ۱۴۰۰ ۱۲:۵۶ Asia/Tehran