در قسمت چهارم از مجموعه مقالات تهدیدات بیولوژیکی امریکا در جهان؛ مصادیقی از فعالیت های مخرب بیولوژیکی امریکا در خارج از مرزهای این کشور، بررسی می گردد.

آمریکا یکی از بزرگترین برنامه های مخرب بیولوژیکی تاریخ را دنبال کرده است. مهمترین مرکز بیولوژیک آمریکا در مریلند پس از توجه و حساسیت جهانی در ظاهر فعالیت های خود را در درون خاک آمریکا کاهش داده و عمده این فعالیت های مخرب به خاک کشورهای دیگر منتقل شده است. یکی از مهمترین کشورهای میزبان آزمایشگاه های بیولوژیکی امریکا، کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی است. آمریکا به بهانه مبارزه با فعالیت های مخرب بیولوژیکی زمان شوروی و در پوشش مقابله با ویروس های خطرناک ، در تعدادی از آزمایشگاه های بیولوژیکی بجای مانده از شوروی مستقر شده است. همچنین ایالات متحده به بهانه جلوگیری از جذب دانشمندان فعال در حوزه بیولوژیک شوروی توسط گروه های افراطی، آنان را جذب کرده و عده ای را به آزمایشگاه مریلند و تعداد دیگری را در آزمایشگاه های تحت مدیریت خود در آسیا مشغول به کار کرده است. در این حوزه جغرافیایی، بیشترین حضور بیولوژیکی آمریکا در کشورهای گرجستان، قزاقستان، ازبکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و اوکراین است.

نوع پراکندگی آزمایشگاه های زیستی آمریکا در اوراسیا، نشاندهنده هدف پنتاگون در جمع آوری میکروارگانیسم های منطقه است. با توجه به تشدید رقابت های امریکا با روسیه و چین، جمع آوری اطلاعات ژنوم انسانی منطقه، امکان ساخت سلاح های تخصصی بیولوژیکی را برای آزمایشگاه های بیولوژیکی آمریکا فراهم می کند. همچنین طرح مخفیانه بیولوژیک آمریکا توان ضربه زدن به مزارع کشاوزی، دام ها و طیور را دارد که می تواند منجر به ایجاد بحران جدی در امنیت غذایی کشورها از طریق آلودگی های بیولوژیکی شود. به طور کلی می توان گفت هدف اصلی آمریکا از توسعه ی آزمایشگاه های بیولوژیکی در حوزه اورسیا، ضربه زدن به روسیه ، چین و ایران می باشد. 

برنامه بیولوژیکی نظامی آمریکا که به طور علنی در سال 1943 با دستور فرانکلین روزولت رئیس جمهور وقت این کشور آغاز شد و طی جنگ جهانی دوم گسترش یافت در مدت 27 سال 7 عامل سمی مهم را تولید و ارتش امریکا را به آن مجهز کرد .این سموم عبارتند از: سیاه زخم  (Bacillus anthracis) ، تولارمی (Francisella tularensis) ، تب مالت (Brucellosis) ، تب کیو (Coxiella burneti) ، ویروس انسفالیت اسب ونزولایی (Venezuelan equine encephalitis):  ، بوتولینوم (Botulinum)، انتروتوکسین نوع بی  (enterotoxin type B):  . این سموم اغلب در ظرف چند ساعت تغییراتی جدی و مخرب در میزبانان خود ایجاد می کند و عوارض ناشی از آنها به شدت، قربانیان را درگیر می کند. آمریکا در برخی از مراکز مخفی بیولوژیکی خود بر روی ویروس هایی نظیر بیماری های دهان، آفت گوزن، تب خوکی افریقایی و یازده بیماری تب زا تحقیق کرده است. همچنین برنامه ای ویژه برای ویروسی کردن حیوانات اهلی را پیگیری می کرده است که شواهد نشان می دهد این بیماری ها شامل نیوکاسل، آبله گوسفندان، طاعون مرغی، پنومونیت بز، بوده است. همچنین شواهدی جدی در استفاده از سلاح های بیولوژیکی آمریکا در جنگ کره وجود دارد که توسط سازمان بهداشت جهانی این موضوع تائید شده است. استفاده از سموم بیولوژیک در آلوده سازی غذا مخصوصا قند مردم کوبا نیز در سال 1962 توسط آمریکا اتفاق افتاده است.

در ادامه برنامه به بخش دیگری از سوابق ایالات متحده در مخفی کاری فعالیت های مخرب بیولوژیکی اشاره می شود. در 20 سپتامبر سال 1950 یک ناو نیروی دریایی ایالات متحده در سواحل سانفرانسیسکو با استفاده از یک شلنگ غول پیکر ابر میکروب ها را به هوا پاشید. ارتش در حال تست یک سلاح بیولوژیکی بود. نیروی دریایی آمریکا این آزمایش مخفی را بدون اطلاع به مردم سانفرانسیسکو ادامه داد. این تنها برنامه مخفی بیولوژیک آمریکا نبود. آزمایش های مخرب دیگری مثل آزمایش داروهای تغییر دهنده ذهن و اثرات سفلیس بر مردان سیاه پوست آمریکا آزمایش شد. به سیاه پوستان گفته شده بود که غلظت خون آنان بالاست و در حقیقت از این پوشش برای آزمایش سموم استفاده گردیده بود.  اوضاع وقتی خطرناک می شود که بدانیم این آزمایش های بیولوژیکی  برای ساخت سلاح هایی بوده که بتواند جامعه بسیار زیادی را تحت پوشش قرار دهد. در واقع اینگونه سلاح های بیولوژیکی با عدم تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان، باعث قربانی شدن افراد بسیاری می شود و از منظر حقوق بین الملل موجب تحمیل «رنج بیهوده و عظیم»  به غیر نظامیان می شود و به این دلیل از دید حقوق بین الملل بشر و بشردوستانه ، ممنوع است . 

ارتش آمریکا در دهه های گذشته، برنامه ای منظمی را جهت آزمایش باکتری های خطرناک از طریق انتشار آنها در مرزهای شمالی با کانادا اجرا کرده است.در سال 1997 شورای تحقیقات ملی آمریکا مدعی شد که آزمایشهای مخفی ارتش ایالات متحده ساکنان مرزنشین کانادا را با خطر مواجه نمی کند و بیشتر این مطالعات محدود به حیوانات است. در سال 2012 مارتینو تیلور استاد جامعه شناسی کالج سنت لویس، گزارشی منتشر کرد که آزمایشهای بیولوژیکی ارتش مرتبط با یک ترکیب شیمیایی خطرناک موسوم به «سولفید کادمیوم» است و می تواند ساکنان آن مناطق را با خطر جدی سرطان مواجه کند. وی همچنین عنوان کرد که برخی از مواد رادیواکتیو در این آزمایشها وجود دارد.

یکی دیگر از تکان دهنده ترین آزمایشهای بیولوژیکی آمریکا مطالعه «آسیب پذیری مسافران مترو نیویورک» نام دارد. مقامات نظامی سعی کردند که با استفاده از مترو شهر نیویورک، آزادسازی سلاح های بیولوژیکی توسط مترو را اندازه گیری کنند.

همانطور که اشاره شد شیوع بیماری های عفونی در کشورهایی که آمریکا دارای آزمایشگاه های بیولوژیکی نظامی می باشد، بیشتر شده است. این مراکز بیولوژیکی نظامی تحت عنوان «طرح ایمنی زیستی برای مبارزه با ویروس ها» فعالیت می کنند اما امکان بازدید از آنها وجود ندارد. در واقع این آزمایشگاه ها، مراکزی هستند که ویروس های جدید در آن تست و تولید می شوند. کما اینکه گسترش فعالیت های آزمایشگاهی نظامی آمریکا در قاره آفریقا به بهانه مبارزه با بیوتروریسم، منجر به شیوع گسترده ویروس دست کاری شده ابولا در سال 2014 شد . ویروسی که آمریکا خود سریع ترین واکسن را برای آن تهیه کرد و به بهانه ی مقابله با آن، هزاران نظامی را در تعدادی از کشورهای آفریقایی مستقر ساخت.

ایالات متحده آمریکا از دیر باز، برنامه گسترده استفاده از عوامل و سلاح های بیولوژیکی را برای ضربه زدن به رقبای خود را اجرا کرده است. آمریکا با استفاده از وضعیت جنگ سرد، بسیاری از فعالیت های مخرب بیولوژیکی خود را توسعه داد و پس از جنگ سرد نیز به بهانه حفظ قدرت دفاعی بیولوژیکی در برابر دشمنان، این برنامه نظامی را ادامه داد. به دلیل انتقادات داخلی، در حال حاضر استراتژی آمریکا توسعه و پیگیری فعالیت های مخرب بیولوژیکی در کشورهای دیگر بویژه در مناطق اوراسیا، غرب آسیا و افریقا می باشد؛ با این اقدام هم از نظر جغرافیایی به کشورهای هدف که عمدتا چین، روسیه و ایران است نزدیک تر خواهد بود،  و هم مردم خود را بیشتر از خطر فعالیت اینگونه آزمایشگاهها  دور می کند و فعالیت های مخرب خود را از دید بین المللی مخفی می کند.

شهریور ۱۷, ۱۴۰۰ ۱۲:۰۷ Asia/Tehran